MESANE KANSERİ

Mesane tümörleri erkeklerde %6 ile dördüncü sıklıkta ve kadınlarda %2 ile onuncu sıklıkta saptanan tümörlerdir. Bir erkeğin yaşım boyunca mesane kanseri geliştirme riski %2.8’dir. Mesane kanseri gelişiminde ailevi eğilim olduğunu gösteren veriler bulunmakla birlikte, hastalığın ortaya çıkmasındaki en önemli faktör sigara kullanımıdır. Sigara kullanımının süresi ve miktarına bağlı olarak 2-10 kat artmış risk söz konusudur ve sigaranın bırakılmasından 2-4 yıl sonrasında kanser gelişme riski %30-60 azalmaktadır. Mesanenin kronik iltihabıyla seyreden enfeksiyonlar ve parazitler de ülkemizde sık görülmemekle birlikte mesane kanseri riskini artırmaktadır. Kalça bölgesine uygulanan radyoterapi ve bazı kemoterapi ilaçlarının mesane kanseri riskini artırdıkları bilinmektedir.

Hastalık genellikle idrarda kanama (hematüri) ile kendisini gösterir ve buna yönelik sistoskopi adı verilen endoskopik incelemede tanı konur. Sistoskopide hem tanı için gereken biyopsi alınır, hem de tümörün mesaneden uzaklaştırılması (transüretral rezeksiyon) sağlanır. Bu uygulama tümörün mesane dokusuna ne kadar derinlemesine yerleştiğini göstererek evrelemeye de katkıda bulunur. Tümör bütün hastaların %75’inde yüzeyel kanser şeklindedir ve nadiren derin yerleşimli kansere dönüşür. Buna karşılık mesane kaslarına dek uzanan kanserler %18-20 oranında bölgesel lenf bezlerini tutarlar ve %3 oranında uzak metastaz yapma eğilimindedirler. Tümörün boyutu, derecesi (grad), sayısı ve diğer mesane bölgelerinde henüz yerel kanser odaklarının olup olmaması hastalığın seyrini etkileyen faktörlerdir.

Transüretral rezeksiyon yüzeyel mesane kanserinin tedavisinde ilk basamaktır. Ancak hastalık yerel olarak yineleyebileceğinden, mesane içine nüksü önleyecek tedaviler uygulanması gereklidir. BCG ile yerel bağışıklığı uyaran tedavi en sık başvurulan yerel tedavi yaklaşımıdır. Kas tabakasına ulaşmış mesane tümörleri için ise radikal sistektomi denen mesanenin alınması ve yeniden mesane yapılması, radyo-kemoterapi ile organ koruyucu tedavi en önemli tedavi seçenekleridir. Her iki tedavi modalitesinde de 5 yıllık sağkalım %50’nin üzerindedir.