RAHİM KANSERİ

Sosyoekonomik olarak refaha ulaşmış kadınlarda en sık görülen jinekolojik kanser rahim kanseridir. Türkiye’de ise rahim ağzı kanserinden sonra ikinci sırada görülmektedir. Hastalık %80 oranında menopoz sonrasında (50-70 yaş) görülmektedir. Bu nedenle özellikle menopoz sonrası düzenli jinekolojik muayene, hastalığın erken yakalanması açısından büyük önem taşımaktadır. Rahim kanseri için en önemli risk kadınlık hormonu olan östrojene, aşırı ve uzun süre maruz kalmaktır. Kanserin başlamasını kolaylaştıran risk faktörleri, şişmanlık, şeker hastalığı, yüksek tansiyon, östrojen hormon kullanımı, polikistik yumurtalık hastalığı (yumurtalarda çok sayıda kistler ve yumurtlamama ile karakterize bir tablo), östrojen salgılayan tümörler, erken yaşta adetlerin başlaması ve menopoza geç girmek, hiç veya az doğum yapmak, bağışıklık sisteminin bozulması ve birinci derece akrabalarda rahim kanseri bulunmasıdır.

En sık rastlanan şikayet vajinadan kan gelmesidir. Menopoz sonrası dönemde ortaya çıkan kanamalarda rahim kanseri mutlaka ekarte edilmelidir. Genç yaş rahim kanseri görülmesi olasılığı nadir olmakla birlikte, kanama bozuklukları ciddiye alınmalıdır. Ağrı nadir bir bulgudur.

Sadece rahme sınırlı kanserde jinekolojik muayenede ciddi bir bulgu saptanmaz. Rahim kanserinde esas bulgu vajinadan yapılan ultrasonografi ile saptanır. Kanserin tanısı jinekolojik muayeneyi takiben rahim içinden alınan parçanın patolojik incelemesi ile yapılır. Hasta ameliyat öncesi bilgisayarlı tomografi ve manyetik rezonans görüntüleme ile detaylı olarak değerlendirilmeli ve uzak yayılım olup olmadığı belirlenmeye çalışılmalıdır.

Hastaların büyük bölümünde hastalık rahme sınırlıdır. Kanamanın uyarıcı erken bir belirti olması nedeniyle hastalık ilerlemeden tanı konabilmektedir. Kanserin erken döneminde sadece rahmin alınması ile şifa sağlanabilir. Buna karşılık cerrahi girişim sırasında rahimle birlikte her iki yumurtalık ve tüpler de çıkarılır; lenf düğümlerinden ve batın yıkantı sıvısı örneği alınır. Bu yaklaşım cerrahi evreleme açısından gereklidir ve sonraki tedavilere ışık tutar. Hastalığın evresine göre cerrahi tedaviye radyoterapi ve kemoterapi eklenebilir. Radyoterapi dışarıdan ve içeriden (brakiterapi) uygulanarak vajen tepesindeki yinelemeleri önlemektedir. Radyokemoterapi uygulaması cerrahi uygulanamayan hastalarda da hastalığın kontrol altına alınması açısından başarılıdır. Erken evre hastalarda sadece cerrahi sonrası takibe alınan hastalarda yineleme oranı %5-8’dir.